Leopold en zijn nieuwjaarsbrief
Met een mooie brief
Want dat is tof
Wat daarvoor niet ging
Ze is komen te gáán
Het laten kon ze niet hoewel
Dit jaar gaf ze de pijp aan Maarten
Plots werd ze onwel
Ze stierf toen ze met papa kaartte
(maar wát dat ben ik nu vergeten…)
Ziek. ‘euh, zeg maar buikgriep ofzoiet’
Maar ja, toen ik deze brief verzon
Wist ik dat uiteraard nog niet.-
Is het een jongen, zijn ze blij
is het een meisje, wordt het geslacht
Ik doe al wat ik moet
Ik zal niet zitten blijven
Want ik haal 10 op schrijven
En nee, mijn beste nonkel Yves,
Rijk is de vent die veel spreekwoorden kent
Man toch, wat hou ik van spreekwoorden. De appel valt niet ver van de boom. Mijn oma verrast me regelmatig met nooit eerder gehoorde spreekwoordakkoorden. Vorige maand nog. Uit het niets kreeg ik 10 totaal onverdiende euro’s in m’n pollen gestopt. ‘Oma, da’s heel lief maar het hoeft echt niet.’ Mooie poging Ine, niet heel sterk als argument, maar ‘t is een begin. ‘Ineke, ‘t kan beter van een stad als van een dorp!’ BAM. Mijn beurt. Komaan Ine, zég iets. ‘Alé vooruit, danku oma!’ Shit. Mijn zwakke plek. Verslagen met een spreekwoord. Het is een machtig wapen. Gevaarlijk doeltreffend. Ik ga naar huis met 10 euro. Gelukkig ben ik een spreekwoord rijker.
Spreekwoorden zijn super. Ze spreken niet alleen voor zich, maar ook voor zoveel andere situaties. Hoe genereus. En ingenieus. Een staaltje ingenerieusiteit. Ik ga trouwen. Niet nu. Maar ik trouw met de man die voor mij een spreekwoord uitvindt. Je moet weten welk vlees je in de kuip hebt. Als een man een spreekwoord uitvindt, is hij ok. Ik ben niet veeleisend, ik hoef geen ingenieur. Maar ik pleeg een moord voor de man die mij met spreekwoorden bekoort. Mijn ingenerieur.
Blochottekes
En het was zover… Ine, die altijd vond dat een blog zoveel betekende als ‘where the ‘I-don’t-have-a-life-so-write-one’ meets the voyeur’, trad toe in de wondere wereld ervan. Ik ben er nog niet helemaal uit of ik nu mijn mening rond bloggers moet herzien, of die van dat ik eigenlijk best wel een leven heb. Gelukkig blijft dat voyeursschap een onbetwistbaar feit. Dus, beste voyeur, speciaal voor jou:
- Ik leef op zonne-energie
- Ik heb op mijn kamer een lichtblauwe tegel met het opschrift ‘koekiekooktatiekoe’, eigenlijk toebehorende aan de sanitaire blok van één of andere Poolse camping
- Ik verkies de trein boven De Lijn en lijntjes boven lange ruitjes
- Ik ben goed bevriend met Tom Lenaerts en als hij dat zou weten, hij ook met mij
- Ik ben de contradictorischheid zelve, maar dat maakt het leven boeiend
Meer hoef je voorlopig niet te weten. Nu heb je ofwel een reden om terug te komen, ofwel om te besluiten dat je nooit op die link had moeten klikken. Je hebt in elk geval een reden. Ik daarentegen vraag mij in alle oprechtheid af wat ik hier in godsnaam kom doen….
