WoordenWet
Spreken is een basisrecht. Vrije meningsuiting, heet dat dan. Goed, volledig akkoord. Toch vind ik dat er best wel eens beperkingen op mogen komen. Woorden kunnen namelijk veel kwaad berokkenen. Hieronder zet ik mijn stelling kracht bij, aan de hand van een voorbeeldregeling.
Stel: iedereen krijgt 20 000 woorden per dag, startkapitaal. (Gezien het feit dat mensen per dag gemiddeld 16 000 woorden uitspreken, vind ik dat een mooi bedrag.) Omdat bepaalde mensen nu eenmaal te veel praten, wordt er een strafsysteem gehanteerd. Mensen die over het algemeen veel domme dingen zeggen, verliezen een deel van hun krediet. Wie vals zingt, ook. Zij die met hun woorden anderen kwetsen, vooral. (Totaal terecht, want wie domme, lelijke of gemene dingen zegt, vervuilt de lucht.)
De toehoorder bepaalt wanneer een opmerking dom, stom, kwetsend of belachelijk is. Indien de spreker ontkent, wordt er een onpartijdige getuige bijgehaald. (Bij gebrek aan getuige kan men steeds een onpartijdig jurylid bereiken op het gratis nummer 0800 11 22 33. Er wordt dan eerst geloot voor wie het gesprek moet voeren, aangezien dat ook weer woorden kost.) Verloren woorden gaan naar de woordenbank, alwaar ze door iedereen kunnen worden opgekocht. De kostprijs is afhankelijk van de beurscijfers en in geval van schaarsheid verloopt de verkoop via veiling.
(Een voorbeeld: Fleur en Robbe zijn in een hevige discussie verwikkeld. Op een gegeven moment zegt Robbe dat Fleur een kalf is. Hoewel ze nog niet goed weet of het onder de categorie ‘leugens’ of ‘kwetsende opmerkingen’ valt, vindt Fleur dat strafpunten waard. Ze is niet bereid het te klasseren onder ‘het-ene-oor-in-het-andere-oor-uit’ of ‘ontoerekeningsvatbaar’. Ze haalt Koen erbij, die bevestigt dat Robbe met zijn opmerking in fout was. Robbe verliest 2000 woorden. ‘Tja’, zegt Fleur, ‘wie zijn gat verbrandt, moet op de blaren zitten!’ Ze krijgt hiervoor 1000 bonuswoorden (standaardprocedure bij het gebruik van spreekwoorden). Koen vertelt Robbe dat hij dit voorval betreurt, hij had nu net zo’n zin in een gezellig avondje. ‘Mannen onder elkaar, want met Robbe is het steeds zo leuk babbelen.’ Robbe is gevleid door zo’n opmerking. Hij schenkt Koen een vrije gift van 1624 woorden. Omdat het al avond is en Robbe daarnet al voor de tweede keer gestrafd werd, waren dat meteen zijn laatste woorden van de dag.)
Wie slim is, neemt een verzekering. Als je dan een goede bonus-malus hebt, kan je veel recupereren. Zo niet, moet je je neerleggen bij de regels. Wie vaak woorden tekort komt, moet maar leren plannen. Dat is beter voor het welzijn van iedereen. Trouwens, het is geheel terecht dat mensen die veel domme dingen zeggen het
