Confashion
Er is een nieuw tijdperk aangebroken. Hypocrisie is uit de mode. Als we iets gedaan hebben wat een ander kwetst, zeggen we dat gewoon. Bekentenissen zijn in. Mensen vinden het leuk om zich kwetsbaar op te stellen. Het slachtoffer van je wandaad is heus wel bereid zijn eigen leed opzij te schuiven. Jij, de beklaagde, hebt toch maar mooi je trots voor hem opzij gezet. Zie je daar zitten; een klein, hulpeloos, zielig hoopje spijt. Een toeschouwer zou er alles voor geven om met een trechter je tranen in een flesje te druppelen. De creatie en commercialisatie van de hope-looza (als lijnextentie van de bekende sapjesproducent), zou wel eens veel geld kunnen opleveren. Maar zelf ben je niets meer waard.
Het leed van je slachtoffer stelt niets voor in vergelijking met jou lijden. Dus uiteraard krijg je het medelijden dat je verdient. Hij die belazerd werd, heeft geen recht van spreken. Hij heeft tenminste zijn trots nog. Hij heeft nog levenslust. Hij hoeft zijn dagen niet door te brengen met het permanent pijnlijke gevoel dat de hele wereld tegen hem is. Dat alles wat hij doet slecht en gemeen en vies en smerig en vals is. Hij heeft geen idee wat de beklaagde doormaakt. Hij mag zich gelukkig prijzen.
Het slachtoffer wordt de geluksvogel. De beklaagde wordt slachtoffer. En omdat hij bekend heeft, wordt hij de bekende. Erkenning, lof en eeuwige roem. En zo wordt de geluksvogel toch maar weer slachtoffer.
Wat leren we hieruit? Eén woord: confashion. Ga mee met je tijd. Steel, speel vals, lieg, ga mensen kwetsen en doe alles wat slecht en gemeen en vies en smerig en vals is. Hoe meer, hoe beter. En biecht. Alles. Vreselijk heroïsch. Het vergt moed om een held te zijn.
Poëzie op 1-2-3.
Het is alweer lang geleden en ik heb het verdiend, vind ik. De 10 minuten tussen het einde van de maaltijd en het vertrek naar de bank, moeten voldoende zijn. Ik neem trede 3, 4, 6, 8, 9, 11, 12 en 15 (de laatste met een sprongetje) van onze trap, open de deur van mijn kamer om die dan snel weer te sluiten, zet me achter mijn bureau en haal diep adem. Ik gun mezelf dit momentje van vreugde, dit gebeuren dat inmiddels gepromoveerd is tot zijnde mijn 4e lievelingshobby, maar waarvan ik de frequentie probeer te minimaliseren om de magie te bewaren. Stap voor stap ga ik te werk, me constant bewust van elke sensatie.
Stap 1. Word-casting. De keuze van een woord. (Dat alleen vind ik al heerlijk, de overgave aan een woord dat een seconde daarvoor nog niet in je hoofd maar waarschijnlijk in de mond van een vreemde lag.) Vandaag ga ik voor… voor… hmmm… vooooor… (niet te lang nadenken Ine, laat het komen) ANANAS.
Stap 2. De google-aar. www.google.com. ‘ANANAS’. De eerste site will do. www. e-gezondheid.be vertelt ons het volgende: ‘Er is nog nooit iemand slanker van geworden. Maar toch is het een kostbare vrucht, vooral in de winter, omdat hij rijk is aan vitamine C. Hij bevat ook veel vezels, zodoende bevordert hij een gezonde darmtransit. Bovendien is ananas lekker, zowel in zoute als in zoete gerechten.’ Kijk eens aan, het nuttige wordt aan het aangename gekoppeld, we leren nog iets bij zeg.
Stap 3. Skynet-pret. Zodra zal het gebeuren. www.skynet.be. Linkerkolom, 9e bolletje: vertaling. We keren terug naar e-gezondheid.be. Copy. Terug naar skynet. Paste. En dan is het een kwestie van de juiste keuze. Enfin, eigenlijk is het gewoon een kwestie van keuze. Vandaag begin ik met een Nederlands-Frans, om dan over een Frans-Engels en een Engels-Italiaans te komen tot een Italiaans-Frans, waarna ik vol spanning afsluit met een Frans-Nederlands. Het resultaat mag er zijn. Geniet u even mee:
‘Het nog steeds iemand is daar sveltement geworden van maar echter is hij vruchten inestimabile, in het bijzonder in inverno, omdat ik met de vitamine C. regeer, hij werd ingesloten/aankomt zelfs veel van de vezels, bevordert het aldus doorvoert van de gezonde darm. Bovendien de goede ananas, in eveneens is salato zoals de koersen gezoet.’
Et voila. 7 minuten. Ik heb nog 3 minuten om dit alles tot mij te laten komen. Kunst is snel geknutseld. Poezië op 1-2-3.
